Yalnızlığın korkunç çığlığı
Uğuldadıkça kulağımda
Bazen dost vefasızlığı
Bazen gelecek kaygısından
Süzülen yaş olur yanağımda

Unutur insan geçmişini
Uyanır da uykusundan
Hani korkunç bir kabusla
Sevgilinin imgesi geçer de usundan
Hani düşünürde koca evrende kendini
Atar da her hangi bir noktasından
Bırakıp her şeyi kaçsa da korkusundan
Yine de vazgeçemez derim
Yaşamak tutkusundan


Göksel KURUM

  Şiirlere Dön